Ip v6 چیست ؟

افزایش تعداد آدرس ها

IPv6 دارای 128 بیت آدرس می باشد (در حالی که IPv4 32 بیت آدرس دارد) و در نتیجه تعداد آدرس های IP موجود افزایش چشمگیری پیدا می کند و این امر مشکل سناریوهایی که به دلیل کمبود آدرس IP نیاز به پیاده سازی NAT می باشد، را حل می کند. عدم نیاز به پیاده سازی NAT تنظیمات شبکه را آسان می کند و پیچیدگی سخت افزار و نرم افزار را کاهش می دهد. همچنین در اختیار داشتن تعداد آدرس IPگسترده به چشم انداز آینده خانه های شبکه شده که در آنها کلیه وسایل دارای آدرس IP مخصوص می باشند و در نتیجه امکان کنترل آنها از طریق اینترنت فراهم می باشد، کمک می کند. افزایش پیاده سازی سیستم های موبایل و بیسیم نیز به دلیل کمبود آدرس های IP محدود نمی شود.

اتصال End-to-End

IPv4 در موقعیت های معینی به دلیل کمبود تعداد آدرس نیاز به NAT دارد و متاسفانه NAT در کاربردهای Peer-to-Peer مثل VOIP به خوبی کار نمی کند. IPv6 نیاز به NAT را حذف کرده و اتصال End-to-End را به حالت اول برمی گرداند و در نتیجه کاربردهای Peer-to-Pee با IPv6 به خوبی کار می کند. همچنین برخی از پروتکل های لایه بالاتر مثل FTP برای کار کردن با NAT نیاز به نرم افزارهای خاصی دارند و در نتیجه این قبیل پروتکل ها آسان تر می توانند از طریق IPv6 فعال شوند.

Routing مؤثر
همانطور که گفته شد هدر IPv6 نسبت به IPv4 ساده تر و مؤثر تر شده است. این امر موجب کاهش سربار پردازشی روترها و درنتیجه کاهش پیچیدگی سخت افزار و سریع تر شدن پردازش بسته ها می شود. و نیز آدرس دهی سلسله مراتبی در IPv6 موجب اختصاص فضای آدرس مناسب و درنتیجه کوچک تر شدن جداول Routing و مؤثرتر شدن مسیریابی در کل شبکه می شود.

تنظیمات خودکار
IPv6 امکان آدرس دهی خودکار برای دستگاه های IPv6-enabled را فراهم می آورد. این امر موجب بهبود زیاد مدیریت و مقیاس پذیری شبکه می شود. دستگاه های جدید مستقیما ًبه شبکه بدون نیاز به تنظیم دستی IP و یا وجود سرور DHCP وصل می شوند. همچنین مدیر شبکه به راحتی می تواند تعداد زیادی از سیستم ها را از یک شبکه به شبکه دیگر منتقل کند.

امنیت
IPv6 لزوم IPSEC را اجباری می کند و درنتیجه یک قالب امنیتی یک پارچه برای ارتباطات اینترنتی ایجادمی کند. IPSEC برای پیاده سازی رمزنگاری و نیز تصدیق استفاده می شود. دربسیاری از پیاده سازی های IPv4 امکان فعال سازی IPSEC نمی باشد و در نتیجه سطح امنیت کاهش می یابد.

افزایش Mobility و Multicast
IPv6 به شبکه های بیسیم امروزی با افزایش mobile IPv6 کمک می کند.

اضافه شدن فیلد Scope به IPv6 موجب بهبود قالب کاری ترافیک های Multicast شده است.

خانواده پروتکل IPv6
IPv6 فقط یک پروتکل منفرد و تک نمی باشد بلکه شامل یک خانواده ای از پروتکل ها است که جایگزین خانواده پروتکل IPv4 می شود. خانواده IPv6 دربرگیرنده پروتکل پایه IPv6 و معماری آدرس دهی جدید آن می باشد.

IPv6 همچنین شامل پروتکل بسط یافته ICMPv6 که فراهم کننده امکانات تنظیمات خودکار و کشف همسایه (همانند عملکرد ARP در IPv4) ، کشف مسیر MTU (به این دلیل مهم می باشد که فقط نود سرچشمه در IPv6 می تواند بسته ها را Fragment کند.) ، پیغام دهی اطلاعاتی و خطا (شامل pingv6)، کشف Multicast Listener (همانند IGMP برای IPv4) و کارکردهای مربوط به Mobile IPv6 می باشد.

DHCPv6 نسخه جدید DHCP برای IPv6 می باشد. از آنجایی که IPv6 دارای امکان تنظیم خودکار آدرس های IP می باشد، DHCPv6 همیشه مورد نیاز نیست. DHCPv6 کاملا ًاز نو طراحی شده و فقط از نظر مفهومی شبیه به DHCP می باشد. DHCPv6 همچنین شامل کارکردهای جدید مثل تنظیم مجدد و تصدیق (authentication) سرچشمه سرور می باشد.

پروتکل های Interior Routing برای IPv6 شامل RIPng (next generation RIP) و OSPFv3می باشد. RIPng خیلی شبیه به RIPv2 می باشد که برای تبلیغ IPv6 network prefixes درست شده اند. بنابراین این
پروتکل برای استفاده در شبکه های کوچک و متوسط بسیار مناسب می باشد.

OSPFv3 یک پروتکل Link State براساس OSPFv2 با اعمال یک سری از تغییرات می باشد که بیشتر بر روی یک لینک اجرا می شود تا یک subnet. هر LSA دارای یک flooding scope می باشد و OSPF authentication به دلیل امنیت ذاتی ایجاد شده توسط IPv6-IPSEC حذف شده است. در یک اجرای نمونه به هر دو پروتکل OSPFv3 و OSPFv2 برای ایجاد افزونگی نیاز می باشد. OSPFv3 برای تبادل اطلاعات مسیر یابی IPv6 و OSPFv2 برای تبادل اطلاعات مسیر یابی IPv4.

/ 0 نظر / 233 بازدید